Balans herstellen? Go vegan.
Bron; fotograaf: Anne Kalloe Vermeulen

Balans herstellen? Go vegan.

Ik heb eerder een filmpje gemaakt en op Instagram in mijn story gezet, dit ging over vlees eten en dat ik ervoor kies om geen vlees te eten. In dit artikel wil ik uitleggen waarom ik denk dat een vegan dieet de oplossing is voor het herstellen van de balans op aarde. En een van de belangrijke pijlers is om de klimaatcrisis terug te dringen.
Ik vind dat, we doorslaan in alles en daardoor zorgen voor een enorme disbalans. Het vreemde vind ik dat wij mensen ons boven alles verheven voelen. De dieren en de natuur zijn ondergeschikt, dieren hebben geen ziel en we lijken soms zelfs te denken dat ze geen pijn ervaren.
Hoe komen we toch op deze ideeën? Wat maakt het dat we het normaal vinden om dieren te houden alsof het producten zijn of nog erger een stuk vlees in de stal zien staan, maar geen levend wezen? Wat maakt het dat we zo egocentrisch zijn? Altijd in alles. Dat het prima is om ze in kooien en hokjes te stoppen en om dierproeven te doen. Want er kunnen immers geen proeven op mensen gedaan worden. Ik weet dat ik nu over heel gevoelige onderwerpen schrijf en dat het als aanstootgevend kan worden ervaren dat ik het vreemd vind dat wij mensen een ander wel leed aan kunnen doen, zolang het onszelf, maar niet betreft. Let wel, ik zou ook geen mensen in kooien willen stoppen en op willen eten of proeven op mensen willen doen. Maar ik vraag me serieus wel af wat het maakt dat wij niet, (voor het gemak schrijf ik nu erg veralgemeniserend, want dit geld echt lang niet voor iedereen) meer empatisch kunnen handelen naar andere levensvormen. Ik heb nooit gedacht dat mijn katten geen ziel hebben, ik vind het zonde dat zij niet met mij kunnen communiceren in mijn taal, maar communiceren doen ze zeker wel. En in hun ogen zie ik dat er wel degelijk een ziel en een karakter in zit, iets wat ik overigens bij alle dieren zie. Om even een banaal voorbeeld te nemen, nog niet zo heel lang geleden dacht men dat te vroeg geboren baby’s geen pijn konden voelen omdat zij nog niet volledig ontwikkeld zijn en bijvoorbeeld niet konden huilen met tranen. Met alle gevolgen van dien. Deze baby’tjes kregen dus geen verdoving bij nare ingrepen, want ze zouden immers toch geen pijn voelen. Hoe bizar en niet empatisch.

Om even terug te komen op de balans en waarvoor ik denk dat een vegan levensstijl gaat helpen bij het herstel.
Ik denk dat we op deze wereld zijn om de balans te bewaken, helaas slagen we daar op zijn zachts gezegd totaal niet in. Het stukje ga en plant u voort was helaas al een jammerlijk slecht advies, want het heeft ervoor gezorgd dat we nu met veel te veel mensen zijn die gevoed moeten worden, die onderdak moeten krijgen etc, etc. Ga en plant u voort zou in vroeger tijden mogelijk een ander doel dienen, mensen werden niet zo oud en stierven makkelijker vroeg door allerlei ziekten. Maar door onze kennis is de leeftijdsgrens behoorlijk opgekrikt en het voortplanten word een plaag. Daarmee is de balans mijn inziens al wreed verstoord. Ik weet het, ik schrijf op dit moment echt over hele moeilijke en gevoelige onderwerpen. Ik heb zelf ook een dochter en ben onwijs blij en dankbaar dat ze in mijn leven is, maar tevens voel ik me ook in dat opzicht behoorlijk egocentrisch. Ik wilde haar graag, misschien wil zij het leven niet perse en dat kan ik begrijpen want de wereld is prachtig en wreed tegelijk. De wetenschap dat de dood onlosmakelijk aan het leven verbonden is, is iets waar ik al mijn hele leven mee worstel en gaat door met haar. De discrepanties? van het leven waar ik mee worstel gaan waarschijnlijk ook haar worstelingen worden. Niet alleen omdat ze mijn dochter is en ik onbewust dingen door geef, maar ook omdat je bepaalde dingen nou eenmaal in je genen hebt. En daarbij heb ook ik dus gezorgd dat er een nieuw leven op aarde is om te voeden, te kleden enz enz. En hoewel ik dit allemaal zo duurzaam mogelijk doe, zorg je altijd voor een ecologische voetafdruk. Om terug te komen op vlees eten en de balans bewaren, we zouden best melk kunnen drinken en eitjes kunnen eten en soms zelfs wat vlees omdat dit in principe bij het leven hoort, als dat namelijk niet zo zou zijn zou vitamine b12 niet belangrijk voor ons zijn en dat is het wel. Maar ik geloof dat het net als in het dierenrijk bedoeld is geweest om geen disbalans te krijgen, het is mijn inziens nooit de bedoeling geweest dat we dieren laten lijden op de manier waarop we dat nu doen. Om ze te houden als producten zonder gevoel en ze daarna te vermoorden zonder dat ze een eerlijke kans hebben gekregen. We willen elke dag vlees en veel, bij het gemiddelde restaurant bestaat een hoofdgerecht uit een enorm stuk vlees en weinig plantaardig voedsel. Dit is denk ik een goed beeld van hoe de gemiddelde Nederlander eet. Hetzelfde geld voor onze zuivel inname, een liter melk in een gemiddeld huishouden is niets. En dan hebben we het nog niet over onze toetjes, sauzen, ijs en alle andere producten waar we zuivel voor gebruiken. Daar zit dan ook meteen het probleem. We willen alles in overvloed, meer, meer, meer, we lijken wel onbevredigende wezens die nooit genoeg hebben. Hoewel ik niet denk dat een vegan levensstijl van nature bij ons hoort, is het denk ik wel noodzakelijk om een ommekeer te kunnen maken. Want blijkbaar moet alles extreem, van een balans hebben we nog nooit gehoord. Of misschien wel te veel gehoord. Het is iets waar we in elk vlak op deze aarde mee worstelen. En dus zullen we door moeten slaan en gen dierlijke producten meer moeten eten om alles volledig te resetten en op zoek te gaan naar een balans. Ik weet wel dat ik er sterk over na denk om vegan te worden en hoewel ik niet vind dat het aan mij is om te oordelen over anderen, heb ik er wel een mening over. Helemaal moeilijk vind ik het als mensen ooit geen vlees aten uit principe, maar het na een tijd of soms zelfs na jaren wel weer vlees gaan eten omdat het zo lekker is of omdat ze uitgekeken zijn op alternatieven en dan ook daar in doorslaan door ineens bergen vlees te verorberen en niet eens de keuze maken om biologisch vlees te eten, wat is je hele principe dan ooit waard geweest? Ik kan daar wel verdrietig van worden.

Het is weer een gevoelig en zwaar artikel geworden, waarin ik weer veel van mezelf bloot geef. Ik heb het echter geschreven met een puur gevoel en ik hoop dat dit ook zo is overgekomen.
Hopelijk zet het aan tot nadenken over een betere balans en aan wat jij kan doen om bij te dragen aan een betere balans.

Veel liefs,

Anne

(1 Stem)

Meer in deze categorie:

« Het nut Eerste schooldag »

Laat een reactie achter

Zorg ervoor dat alle vereiste gegevens ingevuld zijn, aangeduid met een asterisk (*). HTML code is niet toegestaan.